نمی دونی چه قدر احساس سبکی می کنم! انگار از یک زنجیر بسته به پاهایم رهایی پیدا کردم ... می تونم بدوم ... می تونم هر کجا که خواستم بروم ... هر کجا ... از وقتی که از احساس دوست داشتن تو راحت شدم ... از وقتی که باورم شده که نگاهات همه دروغ بوده و از روی عادت ... از وقتی که فهمیدم این کار عادتت بوده ٬ دزدی دل و پاکی روح دیگران برای دوست داشتن! ... از وقتی که پی بردم برای گفتن حرف و دلتنگیات یکی دیگرو داری ... و از وقتی که فهمیدم که تو نمی فهمی و یقین پیدا کردم به نفهمیدن این عشق و دوست داشتن از طرف تو ... و از وقتی که از این جا رفتید و امروز شماره ات به خاطر پرداخت نکردن قبض قطع شد و دیگر هیچ اس ام اسی دریافت نکردی و دیگر نمی توانی بکنی ... می خواستم از خوشحالی بال در بیاورم و پرواز کنم ... چون که الان فهمیدم که تو مثل یک بختک به من چسبیده بودی و نمی ذاشتی تا ببینم آنچه را که باید می دیدم ... و وقتی گفتی: خدانگهدار !! چه حس خوبی به من دست داد که راحت شدم از بت دوست داشتن تو ٬ تویی که نمی فهمیدی معنی دوست داشتن را ... خدایا شکر!!